مير داماد در سال 1041 چهره بنقاب تراب كشيد . اينكه برخى فوت مير را 1040 نوشته‌اند درست نيست چون در آخر سال 1040 در عتبات ( نجف ) وصيت نامه‌يى تنظيم نموده است و در همين سال بعتبات سفر نموده و بيش‌از يكسال در عراق ساكن و مجاور حرم ائمه بوده است . برخى نوشته‌اند مير بين كربلا و نجف از اين عالم رحلت كرده است و در همانجا بنابر وصيت خودش به خاك سپرده شد . در خان نصف ، سنگى بر روى صورت قبرى نهاده شده است و در آن تاريخ فوت مير را 1041 نقل نموده‌اند . برخى ديگر گفته‌اند در نجف دفن شده است . مير فندرسكى ( م 1050 ) در اصفهان مدرس رسمى بود و بكرّات بهندوستان سفر كرده است و آثار متعددى از أو باقي مانده است از قبيل رساله در « حركت » و رساله‌يى در انتصار شيخ در نفى « مثل و تعليمات » و رسالهء صناعيه . ما در تاريخ فلسفهء اسلامى از زمان مير تا عصر حاضر منتخباتى از مير فندرسكى نقل نموده‌ايم و ميزان أفكار فلسفي و تحقيقات علمى أو را روشن ساخته‌ايم . مشرب فلسفي ملا صدرا با طريقهء أستاذ خود مير داماد به كلى متفاوت است و اين تفاوت و اختلاف مشرب ، در اوايل جوانى ملا صدرا وجود داشته است و اغلب آثار خود را در زمان حيات أستاذ تأليف نموده است . بينونت مشربى آنها از همان شروع به تحصيل ظاهر شده است و اين معنى مشهود مير داماد نيز بوده است . هيچ شاگردى باندازهء ملا صدرا مورد احترام أستاذ خود نبوده است . مير داماد أو را در علوم الهيه بر جميع فلاسفهء اسلام ترجيح مىداده است و خودآگاهى در خفاء بتقرير شاگرد خود گوش ميداده است و در جواب نامهء ملا صدرا از او